Y8

زنی در حال گذاشتن اعضای بدنش در یک گنجه است. زنی که تنها فرصت دارد یک بار برای مردم جهان لخت شود. گوشه ی لباس بلندش کنار رفته و بدنش از اشیا روزمره پر است. قطرات آب روی بدنش بخار می شوند و بالای سرش دوباره می بارند.


اگر زندگی طولانی تر بود
مادرِ طولانی
همین مادرِ کوتاه
نبود

-----

Y7

بدن دختر به جای اندام تناسلی یک آینه دارد. مرد با لذت دارد خودش را در آینه نگاه می کند و زانو زده است. نوح خردسال گوشه ای ایستاده و از هر حشره دو عدد را برداشته است ، در یک قایق کاغذی گذاشته است. بلای طبیعی تازه ای در راه است. بلایی که هنوز نامی برای آن دست و پا نکرده ایم.


بدن تو می گوید
که زیبا ترین بدن
از آن کسی ست که
متلاشی که می شود
زیباتر می شود

-----

Y6

زنی دراز کشیده عریان و فیلم می بیند. در فیلم خودش در همان حالت دراز کشیده و مردی به سوی او می آید و در کنار او می خوابد. وقایع فیلم با فاصله ی زمانی کوتاهی برای زن بیرون از فیلم نیز می افتد. زن با خیال مرد درون تلویزیون ناله می کند. همان مرد بیرون تلویزیون گیج است. خودش را در وقایع داخل فیلم به یاد نمی آورد. زن اما در انتظار واقعیت نیست. واقعیت را در انتظار خود نگه داشته است.


زبانِ خراش و زبانِ چروک
بدن تحلیل ما از زندگی ست

-----

Y5

شروع بدن معلوم نیست. زنی است که در بدن خود آلت تناسلی چند حیوان را جمع کرده. مرد به اختیار خود، گونه ی حیوان خود را انتخاب می کند. در پشت سر یک فضاپیما است. فضانوردی در آن، آسمان را گودالی می بیند که زمین به آن محتاج بود. کهکشان خاطره ای از غروب خورشید ندارد.

بدنت را که مرتب کردم

دیدم که بخشی از بدنت

نیست

برف

موقع باریدن

بدون ردپاست

-----

Y4

مرد وزن هر کار که می کنند، آینه چیز دیگر نشان می دهد. از هم دور می شوند و آینه تصویر هم آغوشی را نشان می دهد. مرد می گوید: ساعت زمان را به مقدار کافی می بیند. آینه اشتباه انسان بود که بخش نادرست دیدن شد.


از لب های تو خون می چکید
از لب های من یک پرسش:
با خوردن بالهایت
پرواز خواهم کرد؟

-----

Y3

مرده ای به تخت چسبیده است. مرگ را که معرفی می کند ، مرگ اصرار دارد که نیازی به معرفی نیست. نقاشی، زنی را مناسب اندام های خود نقاشی می کند. از درون تلویزیون جمعیت زیادی خیره به اتاق نشسته اند. به جای مرد و زن ناله می کنند. قاب تصویر که دور می شود، رهبر ارکستر وقت ناله را با دست نشان می دهد. پشت سرش لغت نامه ای می گوید: تازگی، تغییرِ معنای کلمات است.


در آیینه یِ رسیدن
پرنده از ما که دور می شود
پرنده می شود

-----

Y2

تخت از جنس ساعت است. عقربه های تخت زن و مردی هستند که می دانند رسیدن، عادتی ست که ما از رفتن داریم. گوشه ای کسی کتاب می نویسد. در کتابِ او زن تمام گرگ های گرسنه را سیر خواهد کرد و منتظر سیر شدن، بدنش غذا می شود. نویسنده گرسنه که می شود، کتاب خود را می خورد.

بدنم آنقدر زمین را طولانی ندیده بود

که بدن تو دیده بود

در خوردن من

سهمی برای خودم نیز هست

که می ماند

-----

Y1

گوشه ی تخت خودکاری نمی داند با کلمات نوشته شده چه کند. ملافه از خار است. دختر از مرد که بر می گردد می گوید: اعضای بدن ادامه ی منطقی ندارند. به سمت مرد می آید. مرد برای ادامه دادن خودش نفس تازه می کند. خار ها را مرتب می کند و خارها او را مرتب می کنند

طول کویر را

گرگ ها امتحان می کنند

و کویر جای مناسب آب را نمی داند

در بزاق گرگ

گوشت معنای خود را دارد

-----